sdf

To skomplikowane – ONA

Sama nie wiem od czego (powinnam) zacząć. Czy od genialnej kreacji Meryl Streep czy też od znakomitego scenariusza, a może jednak od całokształtu, który w swojej prostocie i “życiowości” powala na kolana? Film nie szokuje i nie budzi skrajnych uczuć. Widz nie zwija się także ze śmiechu. Widz siedzi i spokojnie kontempluje obraz, który zwyczajnie zachwyca swoją dojrzałością. Bardzo ciekawe spojrzenie na kobiecość i męskość, relacje damsko- męskie, potrzeby i ich spełnianie. Dystans i bliskość w jednym. Coś, jak dla mnie, pięknego i inspirującego. Meryl Streep znakomita, atrakcyjna, słoneczna i jak zawsze szczera. Gdybym była mężczyzną (nawet bardzo młodym) zakochałabym się w niej. Intymność, seksualność i erotyka 60- latków. Brzmi śmiesznie? Chyba tylko w Polsce. Nasze krajowe produkcje przyzwyczaiły nas do nieumiejętnych obrazów w tym temacie. Tu natomiast wszystko piękne, wyważone a jednocześnie dzikie i podniecające. Całość ze smakiem i bez przesady. Polecam szczególnie twórcom polskiego kina. Coby u kolegów zza oceanu podpatrzyli jak się w kinie intymność pokazuje- niezależnie od wieku… 🙂

Moja ocena: 10/10

Alicja w krainie czarów – ON

Baśniowy świat, bajkowy zamysł, bajeczny Johnny Deep- coś/ ktoś dla kobiet. Ja natomiast, momentami bardzo znudzony, zwracałem uwagę na to, co jedynie według mnie godne uwagi: efekty, koloryt scen, rozmyślne postaci i bez wątpienia ciekawa charakteryzacja. Poza tym? Świadomość niespójności treści filmu z książką Carrolla nieco przeszkadza w jego oglądaniu. Jeśli scenarzysta wprowadza zmiany, które nie ujmują a rozczarowują to i inne przymioty produkcji nieco bledną w ostatecznej ocenie widza. No dobrze (tu przyznam rację mojej Połówce): Johnny Deep jest faktycznie rewelacyjny. No dobrze: faktycznie warto obejrzeć Alicję gdyż to bezsprzecznie “bajkowa” odskocznia od codzienności. Choć (tu krzyczy moja logika) mogło być na pewno lepiej.

Moja ocena: 6,5/10

Już czas na dobry film...